De Stier en de Rode Lap

Ingediend door een co-counsellor die anoniem wil blijven.

Er was eens een stier die een rode lap zag. Hij ging helemaal over de rooie. Gelukkig was er een cocounseler in de buurt die aanbood een sessie met hem te doen. Dat wilde de stier wel. Hij nestelde zich tegenover de coco-er in kleermakerszit. De coco-er moedigde de stier aan om al zijn emoties te ontladen.

Toen vroeg de coco-er of de stier zich bewust was van een patroon m.b.t. rode lappen en zo buitenzinnig reageren.

Er kwam een dramatisch verhaal van een rood lapje waar de stier in zijn kalfjestijd graag mee speelde. Een lapje dat moederkoe hem kort na de geboorte gaf; de bloedvlekken herinnerden hem aan z’n geboorte en de zo vertrouwde geur van moederkoe. Het gaf de kleine stier een gevoel van geborgenheid als hij dit lapje ‘s nachts in de stal  tussen zijn pootjes hield; hij snoof de geur van moederkoe op en viel vredig in slaap.

Toen kwam er een dag dat hij ‘s avonds zijn box in ging en z’n rodelapje lag er niet. Hij vroeg moederkoe “Waar is m’n rode lapje?”

Moederkoe lachte schamper : “Je moet je schamen, je bent geen kalf meer, vanmorgen zag ik zo’n lange wortel uit je buik komen; het wordt tijd dat je zelf koeien gaat bevruchten”.

En weg was moederkoe. Daar stond hij dan in z’n box. Hij bonkte met zijn horens tegen de spijlen van de box; hij brieste en loeide, tot hij uitgeput op de harde vloer van de box in slaap viel.

Het luchtte de stier op om dit verhaal te vertellen. Hoopvol keek hij de coco-er aan. Waarop deze vroeg: “Weet je ook welke bevroren behoefte er aan dit patroon ten grondslag ligt”.

De lippen van de stier begonnen te trillen. Toen begon hij erbarmelijk te huilen. De coco-er stelde hem gerust door te zeggen “Ga maar door”en “Het is okay” En ineens wreef de stier zijn ogen uit en zei “Dat is het , ik mocht opeens geen kalfje meer zijn. Ik wil gewoon een klein kalfje zijn dat elke avond met een rood lapje gaat slapen”.

De coco-er vroeg “Wil je dat ik je even vasthoud”

“Ja graag” zei de stier. Hij schokte nog een tijdje na. En toen was de tijd om. De stier deed een terugkomoefening door de spijlen te tellen van zijn box. Ze hug-ten elkaar en maakten een afspraak voor een vervolgsessie.  De stier was blij met de sessies en zijn vernieuwde bewustzijn. Nu begreep hij waarom hij zo op rode lappen reageerde.

Hij werkte een tiental sessies aan de woede die opkwam naar zijn moeder. Het luchtte hem op. Het ging ook steeds makkelijker om contact met zijn woede te maken.

Op een dag had hij weer een sessie en was helemaal overstuur. Hij vertelde dat hij bij de kaasboer was geweest en dat hij opeens had ontdekt dat de vrouw van de kaasboer op zijn moeder leek. In de winkel kwam zijn woede omhoog; hij had schaamte gevoeld en was gaan hyperventileren. De kaasvrouw had hem vervolgens gezegd dat hij niet zo raar moest doen.

Hoe moest dat nu als hij volgende week weer kaas ging kopen? Zijn medewerker stimuleerde hem om al zijn emoties die hij voelde t.a.v. de kaasvrouw te ontladen. Dat luchtte op. “Wat zijn sessies toch veilige plekken om iets met je emoties te doen. “

De volgende week ging hij weer kaas kopen. Hij was op z’n hoede en zich heel bewust van z’n laatste inzicht. Nog voordat hij een woord gezegd had zei de kaasvrouw – een flapuit- tegen hem: “En gaan we weer raar doen vandaag?”

De stier voelde zich heel krachtig deze keer en zei “Nog één keer zo’n opmerking of ik trek je over die toonbank van je heen”. Waarop de kaasvrouw haar schouders ophaalde. “We zijn niet meer zo makkelijk als vroeger hè, ach je wordt ook een dagje ouder”

De volgende sessie was de stier stilletjes en kwam niet makkelijk in beweging. Hij voelde zich depressief. Zijn botten deden pijn; hij voelde aan zijn lijf dat hij ouder werd. En de coco-er nodigde hem uit om te ontladen,te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen, te ontladen………

 


Ander verhaal. Zelfde context.

Nu een Schotse hooglander, ook een stier. Ook een rode lap gezien. En over de rooie gegaan. Ook deze stier kreeg bezoek van een coco-er die hem een sessie aanbood. De coco-er vroeg hem of hij de Pain-to-Power-procedure wilde leren. Dat wilde de stier wel.

De coco-er vroeg hem om heel letterlijk de lap te beschrijven; de plaats waar hij hem had gezien en of er nog andere runderen bij betrokken waren. De stier deed gedetailleerd verslag. Duidelijk was dat het rode lapje de trigger was voor de stier. Daar waren ze het samen over eens.

De 2e stap in deze procedure: Ze spraken af dat de coco-er een rode zakdoek in zijn hand zou houden recht voor de neus van de stier. 2 minuten lang mocht de stier alles  zeggen wat er in hem opkwam bij het zien van het rode lapje. Een hele woordenstroom kwam naar buiten. Vervolgens mocht de stier 2 minuten enkel non-verbaal ontladen ( brabbelen, zuchten, gekke geluiden)

En dan 2 minuten nonsens uitslaan; terwijl de medewerker alsmaar het rode lapje voor z’n snuit hield.

De 3e stap: contact maken met het onderliggende gevoel. De stier voelde verdriet, boosheid en een gevoel dat het niet (meer)veilig was op de wereld om zich klein te voelen. Een gevoel van verlorenheid en sexueel moeten presteren kwam op. De herinnering kwam omhoog hoe zijn moeder hem vroeger het lapje had afgepakt en hem sommeerde om sexueel te presteren. Hij maakte contact met de verschillende schakeringen van gevoelens, zonder dat er heftige ontlading aan te pas kwam.  (Hier vroeg de coco-er om een “foto” van de herinnering aan zijn moeder te maken en er op een later tijdstip een video-sessie aan te wijden)

De 4e stap: Wat zijn je opties? De coco-er vroeg de stier om na te denken over verschillende manieren waarop hij in de toekomst op rode lapjes kon reageren (terwijl hij het rode lapje voor zijn neus blijft houden): Hier gebruikt de stier zijn rationele kant

1.      Weglopen

2.      Rustig door ademen en een andere focus in het landschap zoeken

3.      Het lapje verven.

4.      Op het lapje spugen.

5.      zaad lozen op het lapje. 

Dan vraagt de coco-er: “Wat is hier je hartewens?” ofwel maak een keuze van de opties die je zojuist genoemd hebt. De stier kiest voor optie 2.

De 5e stap: het ontrollen van de medewerker. In dit geval niet echt nodig omdat het rode lapje an sich als trigger fungeerde.  Ze deden een terugkomoefening door paardenbloemen te tellen in de wei.  De stier wilde niet direct een vervolgsessie. Hij voelde dat hij goed tegen het leven was opgewassen, zonder dat hij nou zo’n spectaculaire sessie had gehad. ‘s Nachts had hij een droom: het ging over hem en  moederkoe. Hij had een giga- erectie en moeder-hooglander-koe was in het rood gehuld. Ze stond in het gras aan de andere kant van het water…….  

Toen hij opstond besloot hij om de coco-er te bellen voor een video-sessie. Hier moest hij duidelijk wat mee. De volgende week hadden ze afgesproken. De coco-er kwam en zou hem de video-techniek leren. Op een denkbeeldig video-scherm ging hij herinneringen projecteren. De eerste vraag van de coco-er was:

Welk plaatje zie je daar? Stier zag hemzelf als groot kalf in de box, bonkend met zijn horens tegen de box omdat z’n moeder z’n rode lapje had weggehaald en dingen had gezegd over z’n wortel en koeien bevruchten. De medewerker vroeg hem om in de tegenwoordige tijd, in de 3e persoon te praten. Dit (traumatische) plaatje is duidelijk nog niet verwerkt! 

De medewerker vraagt hem om naar een plaatje te gaan waar het nog goed is. Herinneringen komen omhoog hoe hij als jong kalf speelde in de wei met andere kalfjes en z’n moeder die  beschermend met haar warme, ronde koeielijf langs hem heen koesterde. De coco-er vraagt hier: “Kun je iets aardigs of ondersteunends tegen die  kleine stier daar zeggen op het scherm?”  De stier begint een beetje te huilen terwijl hij naar dit beeld kijkt en zegt dan: “Je bent gewoon een lekker onschuldig hooglandertje”.

Dan vraagt de medewerker hem naar het volgende plaatje te gaan. Daar ziet stier zichzelf liggen in de stal; het maanlicht schijnt door het raam naar binnen. Hij ligt daar met z’n rode lapje tussen z’n poten geklemd. Weer vraagt de coco-er hem om iets liefs te zeggen tegen kleine stier: “Je bent zo onschuldig en eigenlijk ook heel zacht” zegt stier.

Volgende plaatje. Daar ziet hij moeder-hooglander-koe tegen kleine stier zeggen dat hij zich moet schamen dat hij met zo’n rood lapje wil slapen. Hij voelt zijn schaamte terplekke doordat hij een erectie krijgt. Weer vraagt coco-er hem om iets liefs tegen kleine stier te zeggen. Dat lukt hem niet hier. Hij voelt zich boos op z’n moeder die hem zo gevoelloos behandelt. Hij ziet dat hij dat niet verdient. “Dat verdien je niet, dat je zo behandeld wordt” komt er zachtjes uit. “Wat verdient hij wel” vraagt coco-er. “Hij verdient gewoon een moeder die hem met een rood lapje laat slapen, ook al doet ie dat nog op z’n 50e.” “Kun je zeggen: “Ik hou van jou” vraagt medewerker. Stier zegt de woorden : “Ik hou van jou.”, en ziet gelijk een waas voor z’n ogen. “Daar is iets beschadigd”, zegt hij. “Daar is het gebeurd”. Ik vind het helemaal niet leuk om erecties te krijgen . Ik kan daar nooit van genieten. Coco-er: “Wat wil je zeggen tegen kleine stier?”

Stier: “Je moeder heeft je in 1 minuut je kindzijn afgepakt en je in een volwassen-sexuele-stier-rol geduwd. Dat is afschuwelijk voor je. En ze heeft nog gezegd dat je je moet schamen ook (begint te huilen)”

Coco-er: “Kun je zeggen: Ik hou van je?” Stier: “Ja, ik hou van je en jij hoeft je helemaal nergens voor te schamen. Ook niet voor een erectie die je krijgt van je eigen moeder” (begint te lachen, het beeld van de droom komt terug).  Genoeg voor vandaag. 

Ze ronden de sessie af door op de vingers van de hand van de coco-er na te gaan welke plaatjes de revue zijn gepasseerd. Ze nemen afscheid na de terugkomoefening : hoeveel vlekken heb je op je huid.  Stier zegt : “Ik bel je wel als ik nog eens een sessie wil. Hij voelt zich sterk en tegen z’n leven opgewassen.”